บทที่ 93 บทไม่มีชื่อ

ร่างเล็กบอบบางเดินงุ่นง่านไปมาในคอนโดกว้างที่ถูกสั่งให้ย้ายมาอยู่คนเดียว ริมฝีปากเม้มแน่นด้วยความเจ็บใจ นี่เขาผิดหรือใครกันแน่ที่ผิดตัวเขาไม่เคยเรียกร้องที่จะอยากเป็นควีน แต่ด้วยความที่แก้งของพ่อเขาเป็นพัธมิตรกับแก้งของคิงเขาถึงถูกส่งตัวมาที่นี่ แล้วนี่ยังไงคิดจะทิ้งขว้างเขาเหรอฝันไปเถอะ

"มาดามครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ